Polityka zachodzącego słońca – relacje międzykoreańskie za prezydentury Yoon Suk-yeola .......... 47 - Sowa, Kamil (Oblicza dyplomacji, 2025)
Zainicjowana przez Kim Dae-junga, a następnie realizowana w odświeżonej formie przez prezydenta Mun Jae-ina słoneczna polityka miała na celu gospodarcze, społeczne i polityczne zbliżenie państw koreańskich. Za jej ostateczny rezultat uważano pokojową unifikację Półwyspu Koreańskiego. Polityka ta od początku spotykała się ze sprzeciwem polityków konserwatywnych, zwłaszcza w obliczu rosnącego zagrożenia nuklearnego ze strony Północy. Celem artykułu jest ukazanie przemian w priorytetach polityki zagranicznej Korei Płd. wobec Korei Płn., a także w odniesieniu do kwestii bezpieczeństwa regionalnego od 2022 r. Wybranego wówczas na urząd prezydenta Yoon Suk-yeola można uznawać za jednego z najbardziej zagorzałych przeciwników słonecznej polityki. Za jego inicjatywą denuklearyzacja stała się warunkiem wstępnym współpracy z Koreą Płn. Z kolei relacje bilateralne z północnym sąsiadem zostały przez niego zastąpione siecią sojuszy ze Stanami Zjednoczonymi oraz Japonią, mających na celu odstraszanie i minimalizację zagrożenia. W ten sposób relacje międzykoreańskie znalazły się w jednym z najtrudniejszych momentów od dekad. W artykule zdecydowano się przyjąć podejście zorientowane na aktorze w analizie polityki zagranicznej, biorąc pod uwagę także uwarunkowania polityczne akcentujące politykę prezydenta Korei Płd. Dzięki temu została uwidoczniona szczególna pozycja i rola Yoon Suk-yeola w kształtowaniu regionalnej polityki zagranicznej.