The Persistence of Internal Colonial Narratives in Belarusian Historiography (1950s–2000s) .......... 569

UTRWALANIE NARRACJI KOLONIALIZMU WEWNĘTRZNEGO W HISTORIOGRAFII BIAŁORUSKIEJ (1950–2000)

Przedmiotem analizy artykułu jest trwałość narracji wewnętrznego kolonializmu w historiografii białoruskiej począwszy od lat 1950. do początku XXI wieku. Za pomocą narzędzi analizy kulturowo-dyskursywnej oraz postkolonialnej autor wykazuje, że oficjalna historiografia Białorusi kształtowała się pod wpływem narracji imperialnych i kolonialnych, szczególnie w obszarach językowo-kulturowych i politycznych. Analiza wybranych prac historyków z okresu BSRR i współczesnej Białorusi ukazuje ciągłość przedstawiania tożsamości białoruskiej jako drugorzędnej i podporządkowanej; integrację z Rosją jako historycznie nieuniknioną, a antyrosyjskie ruchy wyzwoleńcze — jako reakcyjne. Przeprowadzona analiza pozwala na wskazanie, że historiografia postsowiecka oraz współczesne ramy ideologiczne, w tym doktryna „Rosyjskiego Świata”, nadal reprodukują asymetryczne relacje władzy i epistemologie kolonialne, kształtując rozumienia państwowości, kultury i tożsamości zbiorowej Białorusi.