Unijna polityka kosmiczna. Perspektywy rozwoju w bliższej i dalszej przyszłości .......... 211

Politolog, doktor habilitowany zatrudniony w Instytucie Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Działa również aktywnie w stowarzyszeniu Mars Society Polska, a także w Polskim Towarzystwie Studiów Europejskich i Polskim Towarzystwie Nauk Politycznych. Jest także członkiem Rady Naukowej czasopisma „Ad Astra. Program Badań nad Astropolityką i Prawem Kosmicznym". Jako politolog zajmuje się zagadnieniami z zakresu polityk kosmicznych, w tym europejskiej polityki kosmicznej, bezpieczeństwa i obronności, eksploracji Marsa, Księżyca i innych ciał niebieskich. Osobnym przedmiotem jego zainteresowań jest polski sektor kosmiczny. Jest współorganizatorem cyklów konferencji dotyczących europejskiej polityki kosmicznej i eksploracji Marsa, a także czynnym uczestnikiem wielu konferencji naukowych i branżowych. Jego zainteresowania naukowe ogniskują się także wokół zagadnień związanych z myślą polityczną i przywództwem politycznym, zwłaszcza w Chinach kontynentalnych.

Doktor habilitowany nauk politycznych, profesor nadzwyczajny w Katedrze Studiów Europejskich na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor i współautor ponad 50 artykułów i książek dotyczących integracji europejskiej, relacji UE z innymi krajami i miejsca Unii na arenie międzynarodowej, a także polskiej polityki w zakresie bezpieczeństwa. Należą do nich m.in.: Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa UE (2007), Bezpieczeństwo europejskie: systemy, instytucje, funkcjonowanie (2011), Amerykańskie koncepcje tarczy antyrakietowej w Europie (2012), Potencjał wojskowy UE na początku XXI w. (2013), Aspiracje Unii Europejskiej jako kreatora ładu międzynarodowego: lata 2005-2012 (2013), 15 lat Polski w NATO. Aspekty polityczne, prawne i militarne (2015), Europa w stosunkach międzynarodowych. Rys historyczny (2019). Specjalizuje się w analizie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE, a także unijnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony oraz jej perspektyw rozwoju. Jego zainteresowania dotyczą także kształtowania się europejskiej obronności i zdolności UE do subordynowania jej otoczenia międzynarodowego. Zajmuje się też kulturowo-cywilizacyjnym charakterem tożsamości europejskiej, w tym rolą Polski w budowaniu tej tożsamości.