Natręci, czyli kiedy przyjdą podpalić dom .......... 363

Profesor zwyczajny w Katedrze Performatyki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmował się historią i teorią sztuki aktorskiej XIX wieku (książki Sztuka aktorska w polskim piśmiennictwie teatralnym XIX wieku…, 2003; Dramaturgia praktyczna. Polska sztuka aktorska XIX wieku w piśmiennictwie teatralnym swej epoki, 2005). W latach 2005-2008 kierował projektem badawczym „Polskie piśmiennictwo teatralne XIX wieku”, którego efektem jest między innymi redagowana przez niego seria o tej samej nazwie. Od kilku lat koncentruje się na badaniach nad swoistością polskiej tradycji teatralnej i performatywnej, czego efektem są książki Polski teatr przemiany (2007) oraz autorska synteza dziejów polskich sztuk przedstawieniowych – Teatra polskie. Historie (2010). Swoiste współczesne dopełnienie tej ostatniej stanowi najnowsza książka poświęcona przedstawieniom publicznym po katastrofie smoleńskiej Teatra polskie. Rok katastrofy (2013). Inną dziedziną jego zainteresowań jest biografia i twórczość Jerzego Grotowskiego (Grotowski. Przewodnik, 2009). Należał do międzynarodowego zespołu redakcyjnego edycji Tekstów zebranych Grotowskiego (2012). W latach 2010–2013 był dyrektorem naukowym Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Od 2014 roku jest zastępcą dyrektora Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.