Polak Francuzem… .......... 215

Doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Warszawskiego (Zakład Komparatystyki ILP, kierownik Pracowni Literatury Okolicznościowej i Użytkowej). Autor książek poświęconych Mickiewiczowi (Wielka całość. Dyskursy kulturowe Mickiewicza, 2006, 2010; O prelekcjach paryskich Adama Mickiewicza, 2007; Inny Mickiewicz, 2013) i Słowackiemu (Fragmenty o Słowackim, 2001), retoryce (Jak mówić, rozmawiać, przemawiać?, kolejne wydania od 2005), a także ponad stu artykułów dotyczących literatury romantycznej, literatury współczesnej oraz teorii literatury i komparatystyki literackiej, publikowanych w kraju i za granicą (m.in. w „Pamiętniku Literackim”, „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Przeglądzie Humanistycznym”). Redaktor tomów zbiorowych: Juliusz Słowacki. Wyobraźnia i egzystencja, 2002; Sztuczne raje… Używki w literaturze, 2002; Co i jak przepisać w historii literatury polskiej?, 2007; Romantyzm i nowoczesność, 2009; Słowacki postkolonialny, 2010; Jak pisano i jak pisać o romantyzmie polskim?, 2010; Romantyzm w lustrze postmodernizmu (i odwrotnie), 2014. Stypendysta Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2001-2002). Członek rady serii wydawniczej „Polonistik im Kontext” (LIT Verlag), a także serii „Czarny Romantyzm” (UwB). Członek zarządu Polskiego Stowarzyszenia Komparatystyki Literackiej. Kieruje grantem NPRH „Romantyzm środkowoeuropejski w perspektywie postkolonialnej”.